تبلت‌ها و گوشی‌های تاشوی باز حالا ستونی خوانده می‌شوند: شاعران در سمت راست، سپس
یک ستون برای هر لایهٔ کتاب باز، و شعر در هر فضایی که می‌ماند. هر ستون جداگانه
پیمایش می‌شود و با خواندن باریک‌تر می‌شود تا شعر میانه را نگه دارد. دکمه‌ای در
نوار بالا آن‌ها را جمع می‌کند.

هر جا جا باشد، دو مصرع یک بیت در یک سطر می‌نشینند، همان‌گونه که گنجور روی رایانه
می‌چیند. هر بیت اکنون در کارتی ملایم می‌نشیند.

لغت‌نامه و تنظیمات خواندن کنار شعر باز می‌شوند، نه رویش، تا چیزی از آنچه
می‌خوانید پوشیده نشود.

صفحه‌ها همان‌جا که بار می‌شوند پر می‌شوند و صفحه سفید نمی‌ماند؛ خانه و تنظیمات
خواندن در همان حال هم در دسترس‌اند.

ضربه بر یک واژه دیگر ویرگول یا علامت پرسش پس از آن را به جست‌وجو نمی‌برد.

خوانش با پیمایش شعر قطع نمی‌شود، و نواری تازه آن را پس و پیش می‌برد.